БАУЫРЫМ ҚАЙТҚАНДА

БАУЫРЫМ ҚАЙТҚАНДА
Берік Нұрбекұлына арнау
 

Бүгінгі жазатұғын хатым мұңды,

Жоқтаған қандай қиын жақыныңды.

Дүбірліетіп тойлай алмай елуіңді,

Туыстарың түсіртуде хатымыңды.

Соңымнан апалаған інім едің,

Өзіңе арқа сүйеп жүріп едім.

Өмірің орта жолда шорт үзіліп,

Жүрегін бауырлардың тілімдедің

Соңында зар жылаған анаң қалды,

Тағдырың тым кездейсоқ тамамдалды.

Әкелеген қос қызың аман болсын,

«Келін» деп еске алмаспын жаман қарды.

Отырмын көз жасымды тыя алмай,

Шешеміз жүр әлі есін жия алмай.

Достарыңды көргенде іш ашиды,

Кеткеніңе ортамызға сыя алмай.

Берік інім, болсыншы алдың жарық,

Бақига ерте кеттің тағдыр салып,

Жалғанның қызығына тоя алмадың,

Құран оқып жатыр елің есіне алып.

Күлшән НҰРБЕКОВА
«Мезгіл әуендері» жыр жинағы